Hoe ontwikkel je spelers die sneller herkennen, beter kiezen en slimmer handelen? Die vraag stond woensdag 30 september centraal tijdens het eerste Smart11 Congres in het MAC³PARK Stadion in Zwolle. Meer dan 70 trainers, coaches, opleiders en analisten kwamen af op een avond vol praktijkvoorbeelden uit de profwereld. Dagvoorzitter was Tom Klooster, speler van het eerste elftal van Velocitas 1897.

Lessen uit hét bekerjaar van Go Ahead Eagles

Na het welkomstwoord van Smart11-oprichters Mats de Leeuw den Bouter en Kevin Brander volgde de plenaire opening. Daarin deelde Martin Darneviel zijn ervaringen als individueel analist en coach bij sc Heerenveen, Go Ahead Eagles en VfL Wolfsburg. Met Go Ahead Eagles won hij de KNVB Beker.

Hij vertelde hoe je spelers iedere week een beetje slimmer laat spelen, met voorbeelden uit dat bekerjaar. Een belangrijke les: houd je eerste wisselspelers betrokken. Bij blessures, schorsingen of vormverlies van basisspelers heb je ze hard nodig. Zo liet hij zien hoe die aanpak bijdroeg aan het succes. Daarna stelde het publiek vragen.

Vier workshops over individuele ontwikkeling

In twee workshoprondes kozen bezoekers tussen de Businessclub en de Skybox.

• Jarno Verheye, Academy Director van Club Brugge, liet zien hoe Club Brugge individuele ontwikkelingsprogramma's inzet, op en naast het veld.
• Jesse de Boer, hoofd jeugdopleiding van Almere City FC, vertelde hoe de Almere City FC High School werkt.
• Jefta Bresser, hoofd jeugdopleiding van Bayer 04 Leverkusen, liet zien hoe de academy van Leverkusen individuele ontwikkeling koppelt aan videoanalyse, individuele training en groepstraining.
• In het amateurpanel spraken Willem Romp (Sportlust '46), Steven Wuestenenk ('d Olde Veste '54) en Christiaan Hageraats (SV Kampong) over individuele ontwikkeling met minder tijd en middelen dan een profclub. Hoeveel tijd is er echt voor individuele aandacht? En hoe zet je spelers zelf aan het werk met hun ontwikkeling?

Hoofden opleiding over hun aanpak

Na de pauze gingen vier opleidingsmanagers van profclubs met elkaar in gesprek:

• Fedrik Houtstra, hoofd jeugdopleiding van SC Cambuur, waar O21 op het hoogste niveau speelt en veel spelers doorstromen naar het eerste elftal.
• Wouter Stronks, hoofd jeugdopleiding van De Graafschap. In zijn eerste seizoen werd de O21 kampioen en won de beker.
• Byron Bakker, hoofd jeugdopleiding van FC Groningen, waar hij in 2013 begon als jeugdtrainer.
• Benno Nihom, hoofd talentontwikkeling van Almere City FC, met Jong Almere in de Tweede Divisie en een nieuwe samenwerking met AZ.

Ze bespraken onder meer wanneer een jeugdopleiding succesvol is: bij kampioenschappen of bij het aantal spelers dat het eerste elftal haalt? Ook ging het over de spanning tussen presteren en ontwikkelen, en over de rol van voetbalintelligentie in de stap naar het eerste elftal. 

Luuk Brouwers bekeek zijn eigen acties

De laatste sessie was een één-op-één coachingsessie met Luuk Brouwers. De middenvelder speelde eerder voor sc Heerenveen, Go Ahead Eagles en FC Utrecht en stapte onlangs over naar het Cypriotische Omonia Nicosia. Via een videoverbinding analyseerde Martin Darneviel met hem zijn acties uit zijn vorige wedstrijd voor Omonia. Ze bespraken vooral zijn keuzes tussen de linies en in de diepte. Zo zag de zaal live hoe analyse, coaching en individuele ontwikkeling samenkomen. 

Direct toepasbaar in je eigen training

Het doel van elke sessie was dat bezoekers de inzichten zelf kunnen gebruiken, ook zonder de middelen van een profclub.

"We kijken trots terug op de eerste editie van het Smart11 Congres. Trainers keken mee in de werkwijze van opleidingen uit binnen- en buitenland, van Club Brugge tot Bayer Leverkusen. In de sessie met Luuk Brouwers zag je hoe theorie en praktijk samenkomen", zegt Mats de Leeuw den Bouter, CEO & mede-oprichter van Smart11.

De avond sloot af met een netwerkborrel in de foyer.

The post Geslaagde eerste editie Smart11 Congres: Voetbalintelligentie en Talentontwikkeling appeared first on Smart11.

Het is geen uitzondering. Dit gesprek voert Vušković al bijna twee jaar voor vrijwel iedere wedstrijd. Soms in de spelersbus, soms in de kleedkamer, soms een dag van tevoren. The New York Times schreef er onlangs een uitgebreid artikel over en beschreef hoe deze voorbereiding een vast onderdeel van zijn week is geworden.

Voor ons was dat een mooie erkenning. Maar interessanter is de vraag die eronder ligt: wat gebeurt er precies in zo'n sessie, en waarom werkt het? In deze blog leggen we onze werkwijze uit. Niet als geheim recept, maar als methode die je zelf kunt toepassen, of je nu profvoetballer bent of trainer van de JO15.

Lees het volledige artikel bij The New York Times

Wie is Luka Vušković?

Luka Vušković (19) geldt als een van de grootste verdedigende talenten van Europa. Hij komt uit een echte voetbalfamilie in Split: zijn vader, grootvader en overgrootvader speelden allemaal voor Hajduk, en ook zijn oudere broer Mario is centrale verdediger.

Zijn eigen weg omhoog ging snel. Via Hajduk Split naar Tottenham, dat hem al op zijn zestiende vastlegde maar pas twee jaar later mocht laten overkomen. In de tussentijd speelde hij op huurbasis bij Westerlo in België en daarna bij Hamburger SV in de Bundesliga. Dat seizoen in Duitsland was zijn doorbraak: zes doelpunten in achtentwintig competitiewedstrijden vanuit het centrum van de verdediging, en een plek in het Elftal van het Seizoen van Kicker.

Deze zomer maakte hij voor een clubrecord de overstap naar Brighton. Op het afgelopen WK hoorde hij bij de selectie van Kroatië.

Sinds oktober 2024 werkt hij samen met Smart11 via Elite Coaching. Die samenwerking begon tijdens zijn huurperiode bij Westerlo en liep gewoon door in Duitsland en nu in Engeland. Andere club, ander niveau, dezelfde manier van kijken.

Wie is Nenad?

Nenad Sarcevic is de vaste analist van Vušković. Hij werkt vanuit Servië en spreekt zijn taal, wat in dit werk meer uitmaakt dan je zou denken. Tactische nuance verdwijnt snel in een tweede of derde taal. Als een speler in zijn eigen woorden kan uitleggen waarom hij een keuze maakte, kom je veel dieper dan wanneer hij eerst een vertaling in zijn hoofd moet maken.

Nenad kijkt iedere wedstrijd van Vušković terug. Hij tagt de momenten die ertoe doen, bouwt daar clips van en bereidt de sessie voor. Hij weet welke situaties al vaker langskwamen, welke oplossing de vorige keer werkte en welke gewoonte er nog in sluipt onder druk. Die continuïteit is precies waarom dit werkt. Een losse analyse levert een inzicht op. Twee jaar dezelfde analist levert ontwikkeling op.

Hoe ziet zo'n sessie er precies uit?

Een sessie duurt vijfenveertig tot zestig minuten en bestaat uit ongeveer dertig clips: vijftien verdedigende momenten en vijftien aanvallende. Die verdeling is bewust. Ook een centrale verdediger die vooral verdedigt, moet weten wat er van hem gevraagd wordt in balbezit.

De clips zijn kort. Vaak niet meer dan vijf tot tien seconden rond het beslissende moment. We laten de opbouw ervoor zien, het moment zelf, en soms wat er daarna gebeurde. Langer is zelden beter. Een speler die drie minuten naar een fase kijkt, verliest het detail waar het om draait.

De volgorde van een sessie is opgebouwd van herkenning naar toepassing:

1. Terugkijken op de vorige sessie. Welke afspraak had je gemaakt, en zie je die terug in de wedstrijd?
2. Verdedigende momenten. Positionering, lichaamshouding, het moment van knijpen of juist zakken.
3. Aanvallende momenten. Opbouw, passkeuze, het moment waarop je zelf naar voren kunt.
4. Eén of twee aandachtspunten voor de komende weken. Niet meer, anders blijft er niets van hangen.

Alle clips komen daarna in de Smart11 app te staan. Zo kan Vušković ze op zijn eigen moment terugkijken, in de bus of de avond voor de wedstrijd.

Waarom we vragen stellen in plaats van instructies geven

Dit is het onderdeel waar we het meest bewust in zijn, en waar we het vaakst over doorpraten met coaches.

De makkelijke manier van videoanalyse is aanwijzen. Je zet het beeld stil en zegt: hier had je twee meter naar links moeten staan. De speler knikt, begrijpt het, en op zaterdag staat hij weer op dezelfde plek. Want hij heeft de oplossing gehoord, hij heeft hem niet gevonden.

Wij zetten het beeld ook stil, maar dan stellen we een vraag. Wat zie je hier? Waar staat de spits? Wat gebeurt er als jij nu een stap naar binnen zet? Wat zou je nu doen?

Dat kost meer tijd en het is ongemakkelijker. Een speler moet er soms even over nadenken, en soms komt hij op een ander antwoord dan wij in gedachten hadden. Dat is prima, want dan hebben we een gesprek in plaats van een college. En vaker wel dan niet komt hij zelf op de oplossing.

Het verschil zit in wat er op het veld gebeurt. In een wedstrijd heeft niemand tijd om een instructie op te zoeken in zijn hoofd. Wat wel werkt, is herkenning. Deze situatie ken ik, dit heb ik eerder gezien, dit weet ik. Die herkenning bouw je alleen op als een speler zelf tot het antwoord is gekomen.

Dat is ook waarom we clips van andere spelers en andere wedstrijden gebruiken. Hoe vaker een speler dezelfde situatie in verschillende vormen ziet, hoe sneller hij hem op het veld herkent.

Hoe dichter bij de aftrap, hoe minder informatie

Een tweede principe waar we streng in zijn: het aantal aandachtspunten wordt kleiner naarmate de wedstrijd dichterbij komt.

In de week na een wedstrijd is er ruimte om breed te kijken. Dan mag een sessie een uur duren en dertig clips bevatten. Maar in de laatste vierentwintig uur voor de aftrap gaat het mes erin. Dan blijven er nog twee of drie momenten over, en soms maar één.

De reden is simpel. Een speler die met tien aandachtspunten het veld op loopt, denkt na. Een speler die nadenkt, is te laat. Vlak voor de wedstrijd wil je geen kennis toevoegen, je wilt focus creëren.

Voor Vušković maken we daarom een pre-match playlist in de Smart11 app. Een korte reeks clips die hij zelf doorneemt wanneer het hem uitkomt, met precies de momenten die deze wedstrijd relevant zijn. Speelt hij tegen een spits die graag wegdraait? Dan staan daar drie voorbeelden van in. Meer niet.

Wat het oplevert op het veld

De duidelijkste illustratie kwam vorig seizoen in Duitsland.

Voor de uitwedstrijd van Hamburg bij Union Berlin nam Vušković in de kleedkamer nog een laatste briefing door. Union is een ploeg die veel lange ballen speelt en constant druk zet met tweede ballen. Precies het soort wedstrijd waarin positionering en timing van je kopmoment het verschil maken.

Die middag werkte hij achttien keer een bal weg uit de lucht. Dat is een evenaring van het record in de Europese topcompetities van de afgelopen vijf seizoenen. De wedstrijd eindigde in 0-0.

Het is niet zo dat één briefing achttien kopballen oplevert. Dat zou onzin zijn. Maar wel dit: als je weet welke bal er gaat komen, en je hebt de situatie tien keer op beeld gezien, sta je een halve seconde eerder op de goede plek. En in het duel is een halve seconde alles.

Speel je zelf op (semi)profniveau of begeleid je als agency een speler die op deze manier wil werken? Plan een vrijblijvende intake via Elite Coaching of mail naar connect@smart11.ai.

Wat kun jij hiervan leren als coach?

Je hebt geen profcontract nodig om zo te werken. De principes hierboven zijn precies zo bruikbaar bij een JO17 op zaterdagochtend. Drie dingen die je meteen kunt toepassen:

1. Analyseer per speler, niet alleen per wedstrijd. De meeste teamanalyses gaan over fases: de opbouw, het drukzetten, de omschakeling. Nuttig, maar een individuele speler herkent zichzelf daar zelden in. Pak één speler per week en verzamel vijf tot tien momenten waarin hij dezelfde keuze maakt. Dan zie je een patroon, en een patroon kun je aanpakken.

2. Stel de vraag voordat je het antwoord geeft. Zet het beeld stil en vraag wat de speler ziet. Wacht daarna even. De stilte is ongemakkelijk en dat is precies waarom hij werkt. Geef pas antwoord als de speler er echt niet uitkomt.

3. Snoei richting de wedstrijd. Wat je maandag bespreekt mag breed zijn. Wat je vrijdag nog meegeeft, is één ding. Kies dat ene ding bewust en herhaal het.

Wil je dit zelf toepassen bij jouw spelers of team? Op onze coachpagina zie je welke tool bij jouw situatie past. Onze tools probeer je bovendien 30 dagen gratis.

Zelf leren kijken zoals Vušković?

Alles hierboven begint bij één ding: voetbalsituaties écht begrijpen. Weten waar het om draait in een dieptepass, een omschakelmoment of een duel in de zestien.

In onze Academy vind je minicursussen waarin we voetbalhandelingen stap voor stap uitleggen, met analyses van topspelers als voorbeeld. Je kijkt naar dezelfde soort beelden die wij in onze sessies gebruiken, met de uitleg erbij.

Maak gratis een account aan en start vandaag met je eerste minicursus. Naar de Academy

Topspelers worden beter door slimmer te kijken. Luka Vušković laat zien wat dat oplevert: een telefoontje voor de aftrap, een handvol clips, en een halve seconde voorsprong in het duel.

Eén keer goed leren kijken, en je ziet het voor altijd.

The post Het telefoontje voor de aftrap: zo bereidt Luka Vušković zich voor appeared first on Smart11.

Olmo gaf dit WK een ware masterclass als het gaat om positioneren tussen de linies. Met zijn positionering houdt hij tegenstanders bezig, geeft hij verdedigers de tijd om in te dribbelen, trekt hij ruimte voor diepgaande medespelers, zorgt hij dat passlijnen vrijkomen en verschijnt hij vervolgens zelf weer als derde man.

Hij staat daarnaast niet alleen vaak vrij om ingespeeld te worden, maar kan in 9 van de 10 gevallen ook direct vooruit draaien. En dat doet hij maar al te graag. Zijn grootste wapen naast het kiezen van de perfecte positie? Scannen. Zijn nek is constant in beweging en vrijwel niets blijft onopgemerkt.

Dat zie je wel vaker bij spelers als bijvoorbeeld Frenkie de Jong, maar Olmo brengt dit aspect nóg een stap verder door het te combineren met zijn constante open lichaamshouding. Daardoor kan hij vrijwel altijd direct richting het doel handelen.

We analyseerden hem uitvoerig in de WK-finale en pikten daarnaast nog een aantal opvallende momenten uit de rest van het toernooi mee.

Statistieken

Onderstaande statistieken vertellen het hele verhaal. Iedere keuze om tussen de linies te gaan staan of blijven was de goede. Nooit zakte hij onnodig uit. En bijna 94% (!) van de keren behaalde hij het best mogelijke resultaat. Dit was bijna altijd 'aanspeelbaar zijn om richting goal te kunnen handelen'. Extreem hoog. Als een speler hier 70% haalt is dit al een bijzondere prestatie.

(statistieken verkregen uit analyse in SmartCoach)

Tussen de linies, als een vis in het water

Olmo is helemaal op zijn gemak tussen de linies. In de eerste video zie je hem zowel laag als hoog op het veld. Altijd is hij aanspeelbaar én wil hij naar voren handelen. Met de annotaties wordt duidelijk hoe vaak hij scant, welke invloed zijn positionering heeft en hoe consequent hij zijn open lichaamshouding toepast én daar de vruchten van plukt. Ook zie je hoe hij na deze acties vaak direct weer doorschakelt met bijvoorbeeld een diepteloopactie richting goal.

Krijgt hij altijd de bal? Nee.

Is het alsnog enorm belangrijk om juist in deze posities de bal te blijven vragen? Absoluut.

Veel spelers komen de bal op een gegeven moment zelf ophalen. Olmo niet. Hij kent de waarde van zijn positie. Hij blijft geduldig, laat andere spelers eerst ingespeeld worden en grijpt vervolgens zijn moment, als 3e man of met een diepteloopactie.

Rond de 16, zoekend naar schoten

Zoals in de eerste video al zichtbaar werd, is Olmo altijd doelgericht. In de tweede video wordt dat misschien nog wel duidelijker wanneer hij rondom het strafschopgebied komt en steeds weer de mogelijkheid zoekt om zelf op doel te schieten.

Het is goed te zien dat hij voortdurend bezig is met het creëren van een mogelijkheid om te kunnen schieten. Iets wat bij veel middenvelders nog altijd ontbreekt.

Wat kan nog beter?

In de laatste video zien we waar hij nog verder in kan groeien: nóg beslissender worden aan de bal door bijvoorbeeld vaker voor de dieptepass te kiezen.

Diepte is er immers genoeg bij Spanje, en ook bij Barcelona zijn er voldoende loopacties om daarvan te profiteren. De eerste clip laat mooi zien dat deze kwaliteit absoluut tot zijn arsenaal behoort. De overige voorbeelden illustreren vooral hoeveel potentie er nog in dit onderdeel zit.

Conclusion

Olmo is een voorbeeld voor veel middenvelders die misschien nóg vaardiger zijn aan de bal, maar zich veel minder vaak zo goed positioneren, zo consequent scannen en hun lichaam al open draaien voordat ze de bal ontvangen. Juist daardoor wordt vooruit spelen en richting het doel handelen een stuk eenvoudiger.

Wil jij weten hoe deze voetbalhandeling tot in de kleinste details in elkaar steekt?

In onze Academy. leggen we onder andere deze voetbalhandeling stap voor stap uit. Maak gratis een account aan op de plek waar we ook andere topspelers hebben geanalyseerd en uitgebreid bespreken. We leren dit al jarenlang aan profvoetballers tijdens onze één-op-één coaching en in deze minicursus ontdek jij precies welke details het verschil maken.

Eén keer goed leren, en je weet voor altijd hoe het moet.

Moeilijk? Helemaal niet. Je moet het alleen net even weten.

The post WK 2026: Meester tussen de linies. Hoe goed was Olmo dit WK? appeared first on Smart11.

De winnende treffer kwam uit zo'n voorzet. Maar ook de eerste Argentijnse goal begon feitelijk vanuit een voorzetsituatie: een corner. Ook daar kreeg de balbezitter in eerste instantie te weinig druk. Vervolgens werd juist té veel druk gezet door te dubbelen, waardoor Enzo Fernández alle tijd kreeg om zich perfect voor te bereiden op zijn gelijkmakende schot. 

Wij bekeken alle voorzetten van Argentinië in deze wedstrijd (19 situaties!) en analyseerden hoe Engeland deze verdedigde. Vanuit die analyse kijken we ook vooruit naar de finale, met speciale aandacht voor Pau Cubarsí.

De grote vraag: Is Spanje beter voorbereid op dit voorzetgeweld? De conclusie was opvallend.

Engeland: structurele problemen bij voorzetten

We starten bij Engeland. Bij vrijwel iedere voorzet kozen ze voor zonedekking. Daardoor kregen de Argentijnse aanvallers alle tijd om hun positie in het strafschopgebied te kiezen. Bijna nooit was de uitgangspositie van de verdedigers optimaal en scannen gebeurde nauwelijks. Veel spelers waren vooral met de bal bezig, in plaats van met hun directe tegenstander. De keuze voor zonedekking in plaats van mandekking was bijna nooit de goede.

(statistieken verkregen uit Smart11)

We laten hier vier voorzetsituaties zien waarin Engeland voor zone verdediging koos. Met behulp van annotaties zie je welke keuzes worden gemaakt én hoe die situaties beter opgelost hadden kunnen worden.

Wanneer Engeland wél mandekking toepaste, was de uitvoering vaak nog steeds onvoldoende. Meerdere keren kwamen Argentijnse aanvallers volledig vrij om af te werken. In ongeveer 75% van die situaties lag het probleem vooral bij de positionering van de verdediger. Zij wisten vaak niet tussen hun directe tegenstander en de goal in te blijven staan. In de video zie je een aantal voorbeelden, met wederom de uitleg hoe het wél te verdedigen is.

Niet iedere voorzet kwam natuurlijk aan. Maar een aantal keer kon Argentinië wel gevaarlijk afronden. Jordan Pickford hield Engeland lange tijd overeind met enkele uitstekende reddingen, nadat Argentinië door slim vrijlopen en goede positionering tot kansen was gekomen. Bij de laatste poging kon zelfs hij niets meer uitrichten.

Argentinië: vertrouwen uit voorzetten

Opvallend is bovendien dat Argentinië vóór deze wedstrijd ook al vier andere doelpunten uit voorzetten had gemaakt tijdens dit WK. 

Dat zal het vertrouwen alleen maar vergroten. De kans is groot dat Argentinië opnieuw deze route zal zoeken in open spel en zeker als ook Spanje besluit in te zakken. Alhoewel de kans gering lijkt dat Spanje dit zal gaan doen.

De vraag die overblijft: Hoe verdedigt Spanje de voorzetten?

Analyse: Pau Cubarsí

Om dat te onderzoeken maakten we een individuele analyse van Pau Cubarsí.

Zijn kwaliteiten aan de bal worden vaak uitgebreid besproken, en terecht. Tegen Frankrijk kwam hij bijvoorbeeld geen enkele keer echt onder druk te staan, mede dankzij zijn uitstekende positionering in het Zero Point.

Maar hoe verdedigt hij voorzetten?

Dat onderzochten we. En de conclusie zal veel mensen verrassen.

In deze video zie je hoe Cubarsí vergelijkbare situaties verdedigt.

Waar de Engelse verdedigers vaak in een zone bleven staan en hun tegenstander vrij lieten bewegen, kiest Cubarsí vrijwel consequent voor actieve mandekking. Zijn focus ligt niet op de bal, maar op zijn directe tegenstander. Hij voorkomt dat de aanvaller überhaupt vrij kan komen om af te werken.

Daarnaast valt op dat Cubarsí al heel vroegtijdig begint met zich voor te bereiden op een voorzet. Zodra de bal naar de zijkant gaat, start hij zijn proces: hij draait zich richting zijn eigen doel, scant continu zijn omgeving, herkent wie hij moet dekken en zorgt dat hij al in een optimale uitgangspositie staat voordat de voorzet daadwerkelijk gegeven wordt.

Het verschil met Engeland is enorm.

Waar Engelse verdedigers vaak pas reageren wanneer de voorzet onderweg is, heeft Cubarsí zijn positie en die van zijn tegenstander al lang daarvoor onder controle.

Bonus. Zoals bij het doelpunt van Engeland te zien was, zou een extra training in het verdedigen van voorzetten bij Argentinië ook geen overbodige luxe zijn

Conclusion

Mocht Argentinië veel voorzetten kunnen geven tegen Spanje, dan beschikt Spanje in ieder geval over een verdediger die deze situaties uitstekend begrijpt.

Cubarsí probeert niet alleen de voorzet te verdedigen; hij voorkomt vooral dat zijn directe tegenstander überhaupt vrij kan komen.

Hij herkent de situatie direct en begint dan op tijd met zijn voorbereiding. Scannen waar zijn directe tegenstander zich bevindt. Blijven positioneren tussen de man en de goal. Waar mogelijk contact maken, zodat de aanvaller op de plek blijft waar hij de controle heeft.

Maar ook zijn teamgenoten zijn er net zo mee bezig als Pau.

Is dat een garantie dat Argentinië niet zal scoren uit voorzetten?

Nee.

Wij werken al jaren met spelers uit de top waarmee we samen iedere week onder andere de voorzetten bespreken. Ze weten precies wat ze moeten doen. Maar slimme aanvallers kunnen het ze altijd heel lastig maken.

Maar één ding lijkt duidelijk:

Vergeleken met Engeland is de kans een stuk groter dat Spanje deze voorzetsituaties onder controle krijgt.

Hongerig naar meer kennis? Check onze academy. Maak gratis een account aan op de plek waar we onder andere een aantal andere topspelers hebben geanalyseerd en uitgebreid bespreken.

The post WK 2026: Kan Spanje het voorzetgeweld van Argentinië wél stoppen? appeared first on Smart11.

Zonder bal kennen we vooral zijn diepteloopacties. Toch gebeurt er veel meer. Juist zonder bal dwingt hij verdedigers voortdurend tot lastige keuzes. En uit die keuzes ontstaan ruimtes, voor hemzelf én voor zijn teamgenoten.

Voor deze analyse keken we uitsluitend naar zijn aanvallende momenten zonder bal in de kwartfinale tegen Marokko. We bekeken zijn diepteloopacties, het positioneren tussen de linies en zijn positie kiezen om te schieten.

Hoe belangrijk is Mbappé zonder bal? Haalt hij daar het maximale uit? En: hoe kan Spanje dit voorkomen?

Hoe zijn diepteloopacties verdedigende structuren openbreken

Met zijn gevoel voor timing, het herkennen van ruimtes en natuurlijk zijn snelheid is Mbappé ontzettend gevaarlijk met zijn diepteloopacties. Iedere loopactie dwingt verdedigers tot een keuze, ook de minder gevaarlijke.

We analyseerden een aantal van zijn diepteloopacties. Wat ontstaat er en hoe kun je ze verdedigen?

In de eerste clip stapt Diop op tijd uit om de ruimte richting het doel af te schermen. Daardoor kan Mbappé niet direct de diepte richting het doel kiezen en maakt hij een loopactie naar buiten.

Dat is precies wat je wilt. Door hem naar buiten te dwingen, kan Diop weer druk zetten vanuit de richting van het eigen doel en krijgen zijn teamgenoten de tijd om mee te helpen. De organisatie blijft intact en Mbappé wordt verder van het doel gehouden.

In de tweede clip haalt Diop de passlijn binnendoor uitstekend weg. Dat is belangrijk, want anders staat Mbappé direct één-op-één met Mazraoui of zelfs met de keeper.

Idealiter blijft Diop daarna wel doorlopen met Mbappé. Doordat hij dat niet doet, moet Mazraoui overnemen en verandert de oorspronkelijke verdedigende structuur nét even.

Mazraoui verdedigd in eerste instantie nog goed de 1 op 1, maar zet toch onnodig een sliding in. Dacht hij dat de organisatie nog niet goed stond?

In de derde clip zien we opnieuw hoe belangrijk het is om de as te beschermen.

Het gaat al vroeg mis wanneer Bouaddi niet op tijd afremt bij het doorstappen op Olise. Mbappé staat goed gepositioneerd tussen de linies. Op dat moment is het verleidelijk om vooral de passlijn naar Mbappé af te schermen. Toch ligt daar niet de prioriteit. De verdedigende middenvelder moet de as blijven beschermen.

Nu kan Olise door het midden versnellen, 'moet' Diop uitstappen én ontstaat er ruimte voor Mbappé om vanuit de ruimte tussen de linies in de rug van Diop te komen. Uiteindelijk wordt het buitenspel.

Een slimme loopactie van Mbappé, maar wel beter te verdedigen.

Ook in de vierde clip maakt de topspits weer een loopactie in de rug van Diop. Die probeert de passlijn naar hem eruit te halen en laat daarmee ruimte achter zich vallen. Precies die ruimte gebruikt Dembélé gretig.

De oplossing? Hetzelfde.

Bescherm de as. Blijf zo lang mogelijk in de oorspronkelijke structuur. Dwing Frankrijk naar de buitenkant.

Dit vraagt enorm veel discipline. Het is heel verleidelijk om te reageren op zijn loopacties. Toch is dit precies wat hij wil creëren. Zodra meerdere spelers uit positie worden getrokken, ontstaan er ruimtes waar spelers als Dembélé en Olise direct gebruik van maken.

Tussen de linies dwingt hij al keuzes af, maar er ligt nog veel meer potentie

Naast zijn diepteloopacties zakt Mbappé regelmatig uit tussen de linies. Verdedigers en middenvelders staan dan steeds voor dezelfde vraag: dek je door en geef je mogelijk ruimte weg? Of laat je hem inspelen en geef je hem de kans om in een grote ruimte richting het doel te handelen?

Marokko liet regelmatig veel ruimte tussen de linies, maar ook op momenten dat die ruimte kleiner was, koos Mbappé slimme momenten om aanspeelbaar te worden. Opvallend genoeg haalde hij hier nog niet het maximale uit.

In de eerste twee clips biedt Kylian zich aan tussen de linies. Een goede keuze. Alleen is hij zich in beide situaties onvoldoende bewust van de ruimtes om zich heen. Zonde. Beide keren is goed te zien dat hier heel snel een zeer dreigende situatie uit had kunnen ontstaan. In clip één via Olise of Dembélé. In clip twee op dezelfde manier, alleen dan samen met Rabiot in plaats van Olise.

Tegelijkertijd waren er ook momenten waarop Mbappé uitstekend gepositioneerd stond, maar simpelweg niet werd gevonden. Clip drie laat zien welke potentie er nog ligt.

Daarnaast zakt hij soms zelf nog een linie verder uit. Dat is niet nodig. In onderstaande twee momenten is goed te zien dat hij daar te ver van het doel handelt om echt gevaarlijk te worden. Zijn grootste waarde tussen de linies ligt hoger op het veld, dicht bij het doel. Zeker met de toppers die naast hem voorin lopen, levert balbezit daar veel meer dreiging op.

Een mooie bonus om tijdens de wedstrijd tegen Spanje op te letten, is Dani Olmo in dit soort situaties.

Misschien wel de beste speler van het toernooi als het gaat om positie kiezen tussen de linies. Zijn lichaamshouding, zijn scanmomenten, zijn daadwerkelijke positie en vooral zijn constante focus richting het doel zijn van uitzonderlijk niveau.

Als Mbappé dit bestudeert en juist gaat toepassen tegen Spanje, maakt hij zichzelf bijna onbespeelbaar.

Positioneren om te scoren: de grootste kracht van Mbappé

Komt Mbappé in de buurt van het strafschopgebied, dan is hij nog maar met één ding bezig: scoren. Zoals bekend behoort hij tot de beste afmakers ter wereld. Reden voor hem om zich zo vaak mogelijk, zo goed mogelijk te positioneren om tot een schot te komen.

Tegen Marokko lukte dat meerdere keren goed. Tegelijkertijd waren er ook momenten waarop hij zichzelf nóg beter had kunnen positioneren.

In de eerste clip zien we direct hoe weinig ruimte hij soms nodig heeft om tot een schot te komen.

In de tweede clip is goed te zien hoe Mbappé zichzelf in positie brengt.

Omdat Mbappé rechtsbenig is en de voorzet of pass in veel situaties vanaf de linkerkant komt, moet hij rekening houden met zijn eerste aanname.

De kunst is om net voorbij de eerste verdediger positie te kiezen. Zo heb je daar geen last meer van en ervaar je zo min mogelijk druk vanaf rechts. Een klein detail, maar met een grote impact.

In het volgende moment zie je dezelfde situatie, maar volgt er geen schot. De ruimtes lijken ongeveer hetzelfde. Om de kans op een schot te vergroten, kan hij hier met een iets andere aanname wellicht wél tot een schot komen. Of hij vooraf gescand heeft, is door het inzoomen helaas niet te zien.

De vierde clip laat zien dat het nóg vaker kan. Dit was misschien wel de meest kansrijke situatie.

In de laatste clip kiest hij opnieuw sterk positie, maakt hij zijn scan en krijgt hij de bal. Zelf schieten is lastig en daarom verlegt hij de bal. De optimale positie hebben we aangegeven.

Wel is mooi te zien dat, doordat hij al in een uitstekende positie komt, er direct door drie verdedigers wordt gereageerd op de dreiging van een schot. Daardoor ontstaat er ergens anders weer meer ruimte.

Hoe voorkom je dit?

De oplossing is eigenlijk verrassend eenvoudig. Kijk nog eens terug naar de eerste twee clips van deze sectie en let op de positie van de centrale verdediger.

Blijf als centrale verdediger in de schotlijn staan.

Dan sta je tussen Mbappé en het doel. Daarmee voorkom je dat hij direct kan uithalen. Hij zal eerst een actie moeten maken om alsnog tot een schot te komen. Dat kost tijd en maakt afronden een stuk lastiger.

Daarnaast is een goede samenwerking tussen keeper en centrale verdediger essentieel.

De centrale verdediger is verantwoordelijk voor de tweede paal. Dat betekent dat hij met een gesloten houding de lange hoek zoveel mogelijk afschermt. De keeper neemt de korte hoek voor zijn rekening.

Op die manier verklein je de kans dat Mbappé direct kan scoren aanzienlijk.

De Spaanse verdedigers zullen daarom compact moeten blijven, druk moeten zetten wanneer dat kan en vooral de schotlijn moeten blijven blokkeren.

Conclusion

Hoe belangrijk is Mbappé zonder bal?

Minstens zo belangrijk als mét bal. Zijn diepteloopacties, zijn positie tussen de linies en zijn positionering rondom het strafschopgebied dwingen verdedigers continu tot moeilijke keuzes. Soms profiteert hij daar zelf van. Minstens zo vaak profiteert een teamgenoot.

Haalde hij tegen Marokko het maximale uit zijn spel zonder bal?

Nee. Juist dat is misschien wel het meest opvallende. Op meerdere momenten lag er nog meer potentie in zijn loopacties en positionering. Als hij tussen de linies vaker vooruit handelt, gaat Spanje een nóg zwaardere middag tegemoet.

Hoe kan Spanje dit voorkomen?

Door in de oorspronkelijke structuur te blijven spelen. Bescherm de as, laat je niet uit positie lokken en voorkom dat Mbappé met zijn gezicht richting het doel aan de bal komt.

Dat klinkt eenvoudig. De uitvoering is een stuk lastiger.

Wil jij precies leren hoe spelers als Mbappé, Olmo en De Bruyne steeds de juiste ruimtes vinden tussen de linies?

In onze minicursus Positie kiezen in het blok laten we je in ongeveer 30 minuten stap voor stap zien hoe topspelers dit doen, waarom het werkt en hoe jij dit direct kunt toepassen.

Moeilijk?

Nee. Als je weet waar je op moet letten, zie je het overal terug.

The post WK 2026: De kunst van het positie kiezen: waarom Mbappé zo moeilijk te verdedigen is appeared first on Smart11.

Heeft hij echt zo veel balverlies? Laat hij zijn klasse te weinig zien? Met België tegen de VS voor de deur is dit hét moment om de discussie met data te beantwoorden. In deze Kevin De Bruyne analyse bekeken we al zijn balcontacten tegen Senegal én Nieuw-Zeeland. Daarbij keken we verder dan alleen de uitkomst van een actie. We keken vooral naar de keuzes die hij maakte, en waarom.

De conclusie? Die ligt genuanceerder dan de meeste meningen.

Statistieken

Eerst kort de cijfers. Dit waren zijn stats tegen Nieuw-Zeeland:

Uitstekende cijfers. Het meest opvallend: uit bijna 77% van al zijn on ball acties haalde hij het maximale resultaat. Dat is zeer hoog. Hij koos daarbij bijna altijd voor de optie richting de goal en creëerde veel kansen.

Tegen Senegal was het minder, maar nog steeds voldoende:

Hier viel op dat hij van de 12 on ball acties 4 keer balverlies leed. Voor De Bruyne-begrippen is dat hoog. Belangrijk detail: dit balverlies kwam vrijwel nooit voort uit veilige breedtepasses. Hij zocht het risico vooruit.

Tijdens de analyse vielen drie dingen op: zijn focus op Doku tegen Senegal, het gebrek aan herkenning bij zijn medespelers en zijn absolute klasse die er nog steeds is.

De Bruyne zocht tegen Senegal te vaak Doku

In de eerste video zien we een opvallend patroon. Waar De Bruyne normaal bekendstaat om zijn overzicht over het hele veld, richtte hij zich tegen Senegal opvallend vaak op Jérémy Doku. Daardoor liet hij meerdere momenten liggen waarop andere medespelers in een betere positie stonden.

Dat betekent overigens niet dat de pass naar Doku per definitie verkeerd was. Er lagen alleen vaak nog betere opties die hij niet zag, of misschien niet wilde zien. Tegen Nieuw-Zeeland had hij dat overzicht wél.

Juist van een speler als De Bruyne wordt verwacht dat hij iedere wedstrijd de beste oplossing vindt. De lat ligt nu eenmaal hoog bij spelers van zijn kaliber. Door zijn uitzonderlijke passing heeft hij bovendien vaker dan anderen de mogelijkheid om vooruit te spelen.

Onderstaande video toont deze gemiste kansen.

Niet iedere gemiste kans ligt aan De Bruyne

Toch zou het te makkelijk zijn om alle aanvallende problemen bij hem neer te leggen. In meerdere situaties zag De Bruyne juist zelf de beste oplossing, terwijl zijn medespelers die simpelweg niet herkenden.

Zo was er een moment waarop Charles De Ketelaere diep had kunnen gaan. De Bruyne zag die mogelijkheid al vroeg, maar de loopactie bleef uit.

Ook zagen we een klassieke actie die hij jarenlang vrijwel wekelijks uitvoerde bij Manchester City: de perfecte assist-run richting de achterlijn. Precies zoals hij dat tientallen keren deed in combinatie met Erling Haaland, met evenveel assists als resultaat. Bij City wist Haaland exact waar hij moest verschijnen. Bij België koos Leandro Trossard een minder gunstige positie, waardoor de voorzet nooit echt gevaarlijk kon worden.

Dit soort momenten laat zien dat een succesvolle aanval van twee kanten komt. De passer moet de ruimte zien, en zijn medespelers moeten diezelfde voetbalinformatie herkennen.

Tegen Nieuw-Zeeland zagen we de echte De Bruyne

De derde video laat zien waarom het veel te vroeg is om De Bruyne af te schrijven. Tegen Nieuw-Zeeland zagen we de complete versie. Hij verdeelde het spel over meerdere medespelers en koos consequent voor de meest kansrijke oplossing, vaak richting de goal.

Hier zagen we de kwaliteiten terug die hem jarenlang tot één van de beste middenvelders ter wereld maakten:

• Hij scant voortdurend zijn omgeving.
• Hij positioneert zich slim.
• Hij versnelt het spel met verfijnde passes, met exact de juiste richting en snelheid.
• Zijn focus blijft voortdurend gericht op het creëren van kansen richting het doel.

Dat resulteerde onder andere in een tiental doelpogingen, een schitterend doelpunt met zijn linkerbeen en meerdere kansen voor ploeggenoten. Hier stond de regisseur die wedstrijden kan dicteren.

Conclusion

Onze Kevin De Bruyne analyse laat zien dat beide kampen een punt hebben.

Tegen Senegal maakte De Bruyne niet altijd de keuzes die we van hem gewend zijn. Hij zocht relatief vaak dezelfde oplossing richting Doku, terwijl er meerdere keren betere alternatieven lagen. Tegelijkertijd waren er ook situaties waarin zijn medespelers zijn ideeën niet herkenden of onvoldoende ondersteunden.

Tegen Nieuw-Zeeland gaf hij juist een masterclass in scangedrag, focus richting de goal en kwaliteit van passing.

De belangrijkste conclusie: De Bruyne heeft zijn niveau nog altijd. Zijn beste voetbal is zichtbaar zolang hij zelf het overzicht houdt over al zijn opties, én zijn omgeving op die momenten dezelfde voetbalintelligentie laat zien.

Wil jij zo naar jouw eigen spelers kijken?

Deze analyse draait om twee dingen: de keuze die een speler maakt en de uitvoering daarvan. Precies zo analyseer je met SmartCoach de wedstrijden van jouw eigen team, speler voor speler, actie voor actie.

Ben jij trainer of analist? Probeer SmartCoach nu 30 dagen gratis en ontdek wat jouw spelers écht laten zien.

Start je gratis proefperiode

The post WK 2026: Kevin de Bruyne analyse: Klopt de kritiek uit de Belgische media? appeared first on Smart11.

In dit artikel nemen we Hakimi onder de loep. Wat voor type speler is hij, waar liggen zijn grootste kwaliteiten en welke kansen biedt hij Oranje?

Scoutingrapport Achraf Hakimi

Achraf Hakimi doorliep de jeugdopleiding van Real Madrid, maar brak echt door tijdens zijn verhuurperiode bij Borussia Dortmund. Via Internazionale kwam hij in 2021 bij Paris Saint-Germain, waar hij een vaste waarde werd.

Het afgelopen seizoen was uitzonderlijk. Met PSG won hij de Champions League en als aanvoerder leidde hij Marokko opnieuw naar de knock-outfase van een WK. Met zijn snelheid, loopvermogen en aanvallende dreiging is hij al jaren belangrijk voor Marokko.

Voor dit scoutingrapport gebruiken we data van Fotmob. We vergelijken Hakimi met andere rechtsbacks op dit WK. Drie dingen vallen meteen op.

1. Hakimi creëert opvallend veel kansen

Hakimi speelt officieel als rechtsback, maar zijn aanvallende cijfers zijn indrukwekkend. Hij creëert gemiddeld 3,67 kansen per 90 minuten en geeft 2,33 succesvolle voorzetten per wedstrijd. Met 0,33 assists en 0,22 expected assists per 90 minuten laat hij zien dat hij veel meer doet dan alleen mee opkomen.

In balbezit is Hakimi eigenlijk een extra aanvaller. Krijgt hij ruimte aan de rechterkant, dan kan hij met zijn loopacties, voorzetten en passes meteen gevaar stichten.

2. Hakimi is ook zelf gevaarlijk voor het doel

Hakimi is ook als afmaker gevaarlijk. Met 0,33 doelpunt, 0,61 expected goals en 3,33 schoten per 90 minuten scoort hij hoog voor een rechtsback.

Dat komt vooral doordat hij vaak op het juiste moment doorloopt richting de zestien. Tegenstanders die alleen op de Marokkaanse aanvallers letten, worden daardoor soms verrast door Hakimi.

3. Hakimi is ook verdedigend van wereldklasse

Verdedigend is Hakimi minstens zo sterk. Met zijn snelheid, agressiviteit en goede timing is hij in directe duels heel moeilijk te passeren.

De videobeelden laten zien dat Hakimi in 1-tegen-1-situaties zelden wordt uitgespeeld. In de wedstrijd tegen Brazilië nam hij het op tegen Vinícius Júnior, een van de beste dribbelaars ter wereld. Ook in die duels hield hij goed stand.

Hakimi heeft daarmee het profiel van een moderne topback: aanvallend heel gevaarlijk, verdedigend sterk in directe duels, maar door zijn aanvallende impulsen soms kwetsbaar in de omschakeling.

Op basis van dit rapport zoomen we met videobeelden in op de sterkste punten van Hakimi (kansen creëren en afmaken). Daarna bekijken we hoe Oranje kan profiteren van de ruimte die hij soms achterlaat.

Sterkste punt: kansen creëren en afmaken

Onderstaande clips laten goed zien waarom Hakimi zo gevaarlijk is. Hij heeft veel loopvermogen en snelheid zonder bal. Hij kiest zijn momenten goed om diep te gaan, komt regelmatig op de helft van de tegenstander en duikt vaak op in de zestien. Aan de bal kan hij zowel kansen creëren als zelf afmaken. Met zijn dribbels, passing en voorzetten is hij op meerdere manieren een constante dreiging.

Voor verdedigers is Hakimi daardoor lastig te bespelen. Geef je hem ruimte, dan brengt hij een ploeggenoot in stelling. Stap je uit om druk te zetten, dan heeft hij de snelheid om in de ruimte achter de verdediging te duiken.

Aandachtspunt: de ruimte achter Hakimi

De grootste valkuil voor Marokko ligt in de omschakeling. Als Hakimi mee naar voren gaat, ontstaat er ruimte in zijn rug. Tegen Brazilië gebeurde dat vier keer. Eén moment leidde zelfs tot een tegendoelpunt.

Voor Ronald Koeman wordt het belangrijk om de Nederlandse linkerkant goed te instrueren. Oranje moet rekening houden met de aanvallende impulsen, het loopvermogen en de baltechniek van Hakimi. Tegelijk moet de ploeg klaarstaan om de ruimte achter hem te benutten zodra de bal wordt veroverd.

Brazilië liet zien hoe je die ruimte kunt gebruiken. Vinícius Júnior volgde Hakimi niet steeds tot diep op eigen helft. Soms koos hij ervoor om druk te zetten op de centrale verdediger, terwijl een middenvelder uitstapte naar Hakimi. Veroverde Brazilië de bal, dan kwam Vinícius meteen in een grote ruimte terecht, omdat Hakimi hoog op het veld stond.

In andere situaties lag de bal aan de andere kant van het veld. Hakimi bleef dan breed staan om aanspeelbaar te zijn. Vinícius koos op die momenten slim positie: hij verdedigde de as van het veld, maar bleef klaar om gevaarlijk te worden in de omschakeling. Na balverovering kon hij daardoor meteen 1-op-1 op het Marokkaanse doel af.

Voor Cody Gakpo ligt hier een belangrijke taak. Hij hoeft Hakimi niet constant te volgen, maar moet steeds aanvoelen wat de situatie vraagt. Soms verdedigt hij mee terug om overtal op de flank te voorkomen. Op andere momenten blijft hij juist hoger staan om snel gevaarlijk te worden in de omschakeling. Koeman kan er ook voor kiezen om Gakpo druk te laten zetten op een centrale verdediger, terwijl een middenvelder Hakimi opvangt.

Juist die afstemming tussen Gakpo, de linksachter en het middenveld kan de wedstrijd tegen Marokko beslissen.

Conclusion

Achraf Hakimi is een van de beste rechtsbacks ter wereld en misschien wel de belangrijkste speler van Marokko. Aanvallend is hij van wereldklasse: hij creëert kansen, komt vaak in scoringspositie en geeft Marokko veel dreiging aan de rechterkant.

Ook verdedigend is hij sterk. Oranje moet het directe duel met Hakimi dus niet opzoeken. De kans zit in de ruimte die hij achterlaat als hij mee naar voren gaat.

Voor Oranje kan de afstemming op de linkerflank beslissend zijn. Lukt het Gakpo, Van de Ven en het middenveld om Hakimi op te vangen en na balverovering meteen gevaarlijk te worden, dan kan Nederland een van de grootste wapens van Marokko tegen Marokko zelf gebruiken.

The post WK 2026: Tegenstanderanalyse Marokko: Achraf Hakimi appeared first on Smart11.

De derde tegenstander van Oranje is Tunesië. Op 26 juni speelt Nederland in Kansas City tegen de huidige nummer 45 van de FIFA-ranking. De meest waardevolle speler in de Tunesische selectie is op dit moment Hannibal. De aanvallende middenvelder van Burnley wordt door Transfermarkt geschat op €15 miljoen.

In dit artikel nemen we Hannibal onder de loep. Wat voor type speler is hij, waar liggen zijn kwaliteiten en welke kansen biedt dat Oranje?

Hannibal – Scoutingrapport

Hannibal Mejbri gold al jong als een van de grootste talenten van zijn generatie. De in Frankrijk geboren middenvelder doorliep de jeugdopleiding van AS Monaco en maakte in 2019 de overstap naar Manchester United.

Na verhuurperiodes bij Birmingham City en Sevilla ging hij in de zomer van 2024 definitief naar Burnley. Daar groeide hij uit tot een vaste kracht op het middenveld.

Op zijn 23e heeft Hannibal al veel ervaring op het hoogste niveau. Voor Tunesië is hij inmiddels een sterkhouder, een speler van wie in grote wedstrijden het verschil wordt verwacht.

Voor dit rapport gebruiken we data van het huidige seizoen, waarin we de output van Hannibal vergelijken met alle andere spelers op zijn positie in de Premier League. Drie dingen vallen op.

1. Hannibal is vooral een kansencreator

Hannibal speelt meestal als aanvallende middenvelder, maar komt zelf weinig tot scoren. Hij noteerde slechts 0,07 doelpunt per 90 minuten en lost gemiddeld 1,39 schoten per wedstrijd.

Zijn kracht ligt in het creëren van kansen. Met 0,29 assists, 0,15 expected assists (xA), 1,54 gecreëerde kansen en 0,37 grote kansen per 90 minuten hoort hij bij de meest creatieve aanvallende middenvelders van de competitie.

2. Hannibal is een onvermoeibare allrounder

Hannibal levert ook verdedigend zijn bijdrage. Hij wint gemiddeld 7,46 duels per 90 minuten, verovert 4,75 keer de bal en komt tot 8,19 verdedigende acties per wedstrijd.

Daarnaast wordt hij gemiddeld 3,44 keer per wedstrijd overtreden. Dat laat zien hoe vaak hij bij het spel betrokken is: een energieke middenvelder die overal opduikt.

3. Zijn fanatisme is soms zijn grootste vijand

Hannibal speelt met veel intensiteit en schuwt het duel niet. Dat zie je terug in zijn discipline. In slechts 1.231 Premier League-minuten pakte hij tien gele kaarten, oftewel één per 123 minuten.

Ook maakt hij gemiddeld 1,75 overtredingen per 90 minuten. Zijn agressieve stijl is een kracht, maar maakt hem ook kwetsbaar.

Kortom: Hannibal is een energieke, creatieve middenvelder die voortdurend bij het spel betrokken is. Hij blinkt uit in het creëren van kansen, maar speelt met veel emotie.

Op basis van dit rapport zoomen we met videobeelden in op zijn sterkste punt (kansen creëren) en zijn zwakste punt (discipline). Zo zien we hoe Ronald Koeman zijn team kan voorbereiden op deze Tunesische spelmaker.

Sterkste punt: kansen creëren

De clip hieronder laat zien waar Hannibal sterk in is: aangespeeld worden tussen de linies en van daaruit de aanval opzetten

Zodra hij de bal ontvangt, herkent Hannibal de druk in zijn rug en kaatst hij slim op de derde man. Daarna sluit hij meteen weer aan in de aanval.

Even later maakt hij met een vooractie opnieuw de passlijn vrij. Vlak voor hij de bal krijgt, scant hij zijn omgeving en ziet hij ruimte om open te draaien. Zo komt hij met zijn gezicht naar het doel te staan, een positie waaruit veel kansen ontstaan.

Omdat de linksback op Hannibal is gefocust, ontstaat er ruimte voor een diepteloop van een ploeggenoot. Hannibal herkent dit en bedient hem met een nauwkeurige steekpass. Vervolgens sluit hij zelf aan en komt hij zelfs vrij tussen de palen. Alleen de afronding ontbreekt.

Zwakste punt: discipline

De volgende clip laat de keerzijde zien. Hannibal speelt met veel emotie en intensiteit, maar gaat daarbij regelmatig over de grens.

Een tip voor Ronald Koeman en zijn spelers: zet Hannibal constant onder druk en dwing hem om onder hoge weerstand beslissingen te nemen. Vorig seizoen pakte hij tien gele kaarten in de Premier League, waarvan twee voor een schwalbe.

Door hem fysiek en mentaal uit te dagen, kan Oranje profiteren van zijn fanatisme.

Conclusion

Hannibal is een creatieve, energieke aanvallende middenvelder die altijd bij het spel betrokken wil zijn. Krijgt hij de tijd om tussen de linies open te draaien, dan brengt hij ploeggenoten in kansrijke posities.

Voor Oranje ligt de sleutel in agressief vooruit verdedigen. Door Hannibal constant onder druk te zetten, beperkt Nederland niet alleen zijn creativiteit, maar kan het ook profiteren van zijn emotionele speelstijl.

In het volgende deel analyseren we de meest waardevolle speler van de volgende tegenstander. Volg ons op onze socials om geen analyse te missen.

The post WK 2026: Tegenstanderanalyse Tunesië: Hannibal Mejbri appeared first on Smart11.

"Ik hoor mensen zeggen dat ik geen ballen diep speel, maar dat is niet waar. Dan kijk je gewoon niet. Dat hangt af van de wedstrijd, van het moment, van hoe iemand loopt of juist niet loopt. Er komen zoveel dingen bij kijken."

Frenkie de Jong heeft gelijk. Je kunt als middenvelder niet altijd alleen maar vooruit spelen. Maar je kunt er wel invloed op uitoefenen. Door bijvoorbeeld goed positie te kiezen, te scannen en je lichaamshouding aan te passen vóór je de bal krijgt. Ook kun je door op een bepaalde manier in te dribbelen de kans vergroten om vooruit te spelen.

Om te analyseren of Frenkie het maximale uit zijn On-ball actions heeft gehaald, bekeken wij al zijn momenten in balbezit. Daarbij analyseerden wij in SmartCoach wat het resultaat was van de actie (Kans gecreeerd, Richting goal gespeeld, Balbezit gehouden, Balverlies geleden), én wat het maximaal haalbare resultaat was. Rekening houdend met de omstandigheden van die specifieke situatie.

In totaal hebben we 48 On-ball actions geanalyseerd. Daarin vallen twee dingen op:

Frenkie haalt vaak het maximale uit de situatie

Van de 48 momenten die we hebben geanalyseerd, behaalde Frenkie in 82% van de gevallen het maximaal haalbare resultaat, volgens zijn Match Report in Smart11. Ook heeft hij maar 1 keer balverlies geleden.

Maar er is dus ook nog ruimte voor verbetering. In plaats van de 11 keer dat hij richting goal heeft gespeeld, hadden dat er zeker 19 kunnen zijn. Hier een drietal voorbeelden dat Frenkie niet het maximaal haalbare resultaat uit de situatie haalde.

Maar het grootste probleem zit hem not in het feit dat Frenkie een paar keer per wedstrijd niet het maximale uit de situatie haalt. Het probleem is dat hij 25 keer in een situatie terecht komt waarin "Balbezit houden" het maximaal haalbare resultaat is.

Frenkie kan betere situaties voor zichzelf creëren

Laten we voorop stellen dat Frenkie de Jong tegen Zweden één van de belangrijkste spelers was in het vormgeven van de opbouw. Hij heeft volgens onze analyse 11 keer richting goal gespeeld, wat veel is.

Maar als Frenkie de Jong nóg meer richting goal wil spelen, moet hij minder aan de bal willen komen. Het klinkt tegenstrijdig, maar Frenkie zit zichzelf soms in de weg, door te vroeg de bal op te eisen.

Als Van Hecke en Van Dijk aan de bal zijn, zakt Frenkie vaak uit om de bal op te eisen. Daar is niks mis mee, zolang het functioneel is. Bijvoorbeeld om een 3v2 uit te spelen, wanneer de centrale verdedigers onder druk worden gezet door de spitsen.

Maar de middenvelder van Barcelona doet het ook vaak wanneer er geen noodzaak is. Omdat hij graag de bal wil hebben, en graag het spel wil maken.

Dit betekent alleen wel dat er vaak een aanspeelpunt minder tussen de linies te vinden is. Voor de twee Zweedse middenvelders wordt het opeens heel duidelijk: de één pakt Reijnders, de ander pakt Gravenberch.

Terwijl Frenkie in de wedstrijd tegen Zweden ook een paar momenten heeft gehad waarin hij wél tussen de linies aanspeelbaar was. En dan kon hij ook direct zijn waarde laten zien.

Conclusion

Frenkie heeft zeker een punt dat mensen die zeggen dat hij niet richting goal speelt, niet goed naar hem kijken. Hij zorgt er heel vaak voor dat het Nederlands elftal richting de helft van de tegenstander, of het laatste derde van het veld kan.

Hij heeft ook gelijk over het feit dat je niet altijd vooruit kunt spelen als middenvelder, omdat dat afhankelijk is van de situatie. Maar hij kan er wel voor zorgen dat hij vaker in de situatie komt dat hij vooruit kan spelen.

Als Frenkie aanvallend nog meer rendement wil leveren, moet hij de lage opbouw vaker toevertrouwen aan Van Dijk en Van Hecke. Zeker Jan Paul van Hecke heeft ook dit WK al laten zien over en fantastische inspeelpass te beschikken.

Als Frenkie zich tijdens de lage opbouw meer bezighoudt met optimaal positie kiezen tussen de linies, kan hij nog veel vaker in zijn kracht komen. Opendraaien, indribbelen, tegenstanders naar zich toe lokken, en richting goal spelen.

Laten we hopen dat hij goed herstelt van zijn knieblessure en dit in de volgende wedstrijden meer laat zien.

The post WK 2026: Frenkie de Jong: Mister Balletje Breed of Mister Voetbalintelligentie? appeared first on Smart11.

De tweede tegenstander van het Nederlands elftal op dit WK is Zweden, die het toernooi sterk zijn begonnen met een 5-1 zege op Tunesië. Volgens Transfermarkt is Alexander Isak (met afstand) de meest waardevolle speler van de selectie van coach Graham Potter. Hij vertegenwoordigt nog altijd een marktwaarde van €85 miljoen, ook na zijn matige seizoen bij Liverpool. Wat kan Oranje van hem verwachten, aanstaande zaterdag in Houston? We zochten het uit.

Alexander Isak - Scouting report

Isak heeft geen uitgebreide introductie nodig. Iedereen die dit leest zal de spits van Liverpool kennen. Vorige zomer was hij maandenlang in het nieuws omdat Liverpool en Newcastle United het lang niet eens konden worden over een transfer. Uiteindelijk betaalde Liverpool op Transfer Deadline Day alsnog een slordige €145 miljoen euro om de Zweed over te nemen van de Magpies.

Door deze lange transfersoap trainde hij ook niet mee met de groep in de voorbereiding, waardoor hij niet wedstrijdfit was toen hij aan het seizoen begon. Hij werd dit seizoen ook geteisterd door blessures.

In totaal speelde hij namelijk maar 700 minuten voor Liverpool in de Premier League. In deze 700 minuten scoorde hij drie goals, en leverde hij één assist af. Niet helemaal waar je op hoopt als je €145 miljoen voor een spits neertelt.

Bondscoach Graham Potter van Zweden zei het volgende over de campagne van zijn sterspeler: "Alex has had a difficult spell at Liverpool because of injury. But the player doesn't change. His quality doesn't change. He's still a top, top, top player." Hij verwacht dus, nu Isak weer fit is, dat hij zijn oude niveau weer gaat aantikken.

Isak scoorde al een aardige goal in de voorbereiding, én was ook trefzeker tegen Tunesië, dus het zou zomaar kunnen dat Potter gelijk krijgt:

Voor het datarapport kijken we dan ook naar zijn Premier League statistieken van seizoen 2024-2025, toen hij met zijn topvorm de transfer naar Liverpool afdwong.

Data-rapport

Voor het scouting rapport gebruiken we data van Fotmob, waarin de output van Isak wordt vergeleken met die van alle andere spelers op zijn positie in de Premier League. Daarin vallen drie zaken op:

• Isak komt vaak in scoringspositie. In 24-25 maakte Isak 23 goals in de Premier League. Alleen Mohamed Salah was direct betrokken bij meer goals dan de Zweed. Ook in de onderliggende data zie je terug waarom: Isak zat bij de top van Premier League-spitsen voor (non-penalty) expected goals, balcontacten in de zestien & schoten op doel per 90 minuten.

• Isak kan heel goed kansen creëren – voor zichzelf én voor zijn teamgenoten. Op het gebied van Expected Assists (xA), (grote) kansen gecreëerd, en succesvolle dribbels zit hij in de top 14% van Premier League spitsen.

• Isak is geen echte duel-spits. Hij verliest het overgrote deel van zijn fysieke duels, op de grond én in de lucht.

Dat maakt zijn profiel vrij duidelijk. Isak is een moderne spits die niet alleen leeft van afwerking, maar vooral van variatie. Hij kan zelf kansen creëren, hij kan loopacties maken, hij kan verdedigers uitschakelen met een dribbel en hij kan op het juiste moment opduiken in de zestien. Zijn zwakke punt is niet technisch, maar fysiek: hoe verder je hem van de goal in duels dwingt, hoe beter hij te verdedigen wordt. Tijd voor video-analyse.

Sterkste punt: Kansen creëren uit dribbels

Een significant aantal van al Isak's schoten en key passes uit seizoen 24-25 kwam uit een dribbel. Vaak laat hij zich enigszins uitzakken naar de linker halfspace, of krijgt hij de bal vanuit de omschakeling aan de linkerkant van het veld. Wanneer hij met de bal aan de voet op snelheid richting de goal kan, is hij levensgevaarlijk. Dit demonstreerde hij al met zijn goal tegen Noorwegen in de voorbereiding. En zijn goal tegen Tunesië op dit WK leek daar behoorlijk veel op (met een iets mindere afwerking).

Het is dus zaak om hem die ruimte niet te geven. Dat zal vooral de taak worden van Jan Paul van Hecke, aangezien Isak het liefst aan die kant opduikt.

En als je kort op hem zit, kun je het Isak behoorlijk lastig maken, blijkt uit zijn zwakke punt.

Zwakste punt: Duelkracht

Zoals de stats al lieten zien wint Isak niet veel duels. Hij heeft ook niet het lichaam van een duelmonster. Hier ligt dan ook de kans om Isak uit de wedstrijd te spelen.

Wanneer Isak op je af komt dribbelen, is hij van wereldklasse. Maar wanneer hij de bal ontvangt met zijn rug naar de goal, is hij kwetsbaar.

Het is dus zaak voor de Nederlandse verdedigers om Isak vooral niet open te laten draaien, door er kort op te zitten

Ook in de lucht is Isak kwetsbaar. Hij wint relatief weinig kopduels. De Zweed timet zijn sprong vaak niet goed, en bereidt zich ook niet goed voor op de duels. Hierdoor wordt hij vaak overmeesterd door fysiek sterkere verdedigers in de Premier League.

Hier heeft Oranje natuurlijk een enorm voordeel met de kopsterke Virgil van Dijk (meeste luchtduels gewonnen van alle centrale verdedigers dit Premier League seizoenen) Jan Paul van Hecke (top 10%).

Conclusion

Hoewel Isak dit seizoen bij Liverpool weinig heeft gepresteerd, is het nog altijd een geweldige spits en is het zaak hem niet te onderschatten. Met zijn gevoel voor positionering, snelheid, wendbaarheid en techniek kan hij het iedere tegenstander lastig maken.

Oranje moet vooral zien te voorkomen dat hij in zijn kracht komt. Hij creëert de meeste kansen vanuit momenten dat hij met snelheid zijn tegenstander op kan zoeken. Het is zaak dat Nederland compact verdedigt en de restverdediging goed op orde heeft. De verdedigers moeten er voor zorgen dat iemand altijd kort op Isak kan komen, als hij de bal krijgt.

Daarnaast kan Nederland ervoor zorgen dat zijn zwakste punt opgezocht wordt. Door bijvoorbeeld bij doeltrappen van Zweden alles vast te zetten, en een lange bal te forceren. Ook Isak's collega-spits Gyökeres heeft geen geweldige statistieken qua luchtduels, dus dit lijkt een makkelijke manier om zo veel mogelijk de bal te hebben.

The post WK 2026: Tegenstanderanalyse Zweden: Alexander Isak appeared first on Smart11.